:: ZASTUDNIE ::

Podlesiowo… Rzędki… Mirów? Hymm… Okiennik!? Może Podzamcze? NIE! Dzikie tłumy ludzi i wypolerowane skały :( Więc pojechaliśmy do lasu w poszukiwaniu rejonów wolnych od tego wszystkiego, a dokładniej do Zastudnia.

Dojazd

Dojazd nie jest zbytnio skomplikowany: do Żarek, potem skręcamy na Św. Annę, a potem na Suliszowice (jest znak więc ciężko się zgubić ;] ). Dla ludzi z Opola – trasa jest identyczna jak do Podlesic tylko w Żarkach zamiast skręcić w prawo, skręcamy w lewo ;]

Mapka z dojazdem do Zastudnia (Rys. Krycha)

Charakterystycznym miejscem logistycznym jest studnia i znajdujący się obok przystanek autobusowy. Nieopodal też jest pseudo boisko piłkarskie. W tych miejscach można porzucić auto i udać się do lasu :)

Gdzie te skały się schowały!? ;] (fot. Butcher)

Żeby znaleźć skały trzeba iść od studni w prawo, wzdłuż szlaku niebieskiego a potem na rozwidleniu piaszczystych dróg odbijamy z niebieskiego szlaku w lewo i idziemy prosto dopóki po prawej stronie nie pojawi się skała. Jak się ujrzy skałę, to skręcamy w prawo i idziemy jeszcze kawałek. Powinna się niebawem pojawić dość okazała Lisia skała. Jak się nie pokaże to znaczy że się zgubiliście ;]

Lisia skała – Butcher wspina się na Dead Fox VI.3 (fot. Krycha)

Charakter

W rejonie są cztery skały, uzbrojone w ringi i spity, po których można się wspinać z liną. Drogi mniej lub bardziej przewieszone i raczej siłowe. Super tarcie… niespotykane w polskim wapieniu :) Dodatkowo na drogach spotkać można ściski, krawądki, dziurki, oblaki i widrolochy (mniej lub bardziej tnące) ;]

Dookoła głównych skał jest kilka okazałych kamoli, na których spokojnie może powstać (o ile już nie ma ale nikt się nie pochwalił ;] ) parę ciekawych boulderów.

Trudność

Skala trudności wszystkich ubezpieczonych dróg (Rys. Krycha)

Skala trudności wszystkich ubezpieczonych dróg na poszczególnych skałach (Rys. Krycha)
Topo

Jedyne udostępnione publicznie topo, autorstwa Pawła Haciskiego, zostało zamieszczone w czasopiśmie Góry (nr 9 z września 2004). Topo jest w 99% aktualne. Róznice z wiadomym mi obecne stanem są następujące:

• w topo brakuje opisu skały znajdującej się na lewo od Lisiej skały, na której są krótkie drogi o wycenach VI+, VI.3 i V+;
• zmieniła się wycena drogi Rajszczur – teraz niby VI.1;
• poprowadzono projekt na lewo od Popytu na kłamstwa (droga nr 5 w topo) na Czarnym kocie, niestety nazwy nie znam, a proponowana wycena to VI.5+;
• poprowadzono projekt na Czarnym Psie (droga nr 8) i routę nazwano Frankensymulator, której wycena proponowana jest na VI.6 (FA Paweł Wyrwa);
• powstała nowa linia na Czarnym Psie nazwana Wunderbare ElektroFrau z proponowaną wyceną VI.5+ (FA Paweł Wyrwa); jest to łatwiejsza wersja Frankensymulatora ze startem na Zapotrzebowaniu na pozory i kończącą się Frankensymulatorem.

Czarny kot – Paweł Wyrwa na Wunderbare ElektroFrau VI.5+ (fot. HawAnka)

Galeria