Kolejny ‘amerykański’ spot o wspinających niepełnosprawnych. Zrobili sobie z tego pomysł na nowe filmy o wspinaniu….na tym etapie robi się to nużące ;]

Tym razem niewidzący Erik Weihenmayer odhacza swoją najtrudniejszą drogę w Kanionie Eldorado – The Naked Edge. Film jest promocją Access Fund – odpowiednik Naszych Skał :]

Pobudka 4:00 zmęczeni pierwszym dniem z niewyobrażalnymi zakwasami, pakujemy mokry namiot do auta, gotujemy herbatę i jedziemy na nasz kolejny szczyt. Przejechaliśmy prawie 90 km aby dotrzeć do bacówki w Obidzy. Z tego miejsca wyruszamy na Radziejową – 1262 m n.p.m. Szukając szlaku prowadzącego na szczyt idę odważnym krokiem do pobliskiej gospody zaciągnąć języka. Słysząc głębokie i mocne chrapanie i widząc uchyloną furtkę na polanę trochę się przestraszyłem. Myślę sobie jakiś pies i pewnie jak się obudzi to mnie ugryzie. Prowadząc całą grupę nie mogę jednak wyjść na tchórza i mocnym krokiem zbliżam się do tajemniczej bestii. Szczęka uderzyła mi o ziemię gdy zobaczyłem 2 pijanych turystów leżących na skraju pola, jeden bez spodni i buta drugi w komplecie. Pierwsza myśl – obudzić i zapytać o drogę, druga ta słuszniejsza – nie ryzykować bo jeszcze źle wskażą szczyt i znowu zaliczymy Słowację. Pozostawiając obu jegomości nietkniętych idziemy dalej. Dotarliśmy do przełęczy gdzie były tablice informacyjne i kierunkowskazy na szczyty, ale Radziejowej brak.

Wróciliśmy więc praktycznie do miejsca startu gdzie nareszcie natrafiliśmy na żywą i przytomną duszę, która wskazała szlak niebieski. 7:38 wchodzimy na szlak niebieski. Na szczyt według mapy prowadzi szlak czerwony, więc ciągle byliśmy zmartwieni, że źle idziemy. Pytaliśmy wszystkich o drogę aż trafiliśmy na rozwidlenie szlaków, skąd już mogliśmy atakować nasz cel. Po drodze spotkaliśmy fajną parę turystów, zapewniających nas, że nie warto iść, bo w wieżę widokową trafił piorun. Oczywiście, że poszliśmy . Godzina 9:30 wchodzimy na 1262 m n.p.m. tym samym zdobywając nasz 4 szczyt. Powrót poszedł sprawnie i w niespełna 80 minut wróciliśmy na przełęcz Obidzia.

Łukasz ruszył do auta, bo plan nasz taki aby prosto z tej wyprawy iść prawie 3 godziny przełęczami i lasami aż do Góry Wysokiej – 1050 m n.p.m. w Pieninach, a następnie Wąwozem Homole z niej zejść i wpakować się w autko, jadąc na kolejny pagórek. Plan się udał i okazał się genialny bo wyścigowe tempo zaoszczędziło nam czas. Godzina 12:00 weszliśmy na szlak prowadzący do Wysokiej by następnie o 14:06 na nią wejść w wspinaczkowym stylu. Dlaczego we wspinaczkowym, już tłumaczę. Jak każdy wie na szlaku rozmawia się i pozdrawia innych pieszych, i my nie oszczędzamy języka i zaczepiamy praktycznie każdego. Zapytaliśmy więc miłą parę jak wejść najlepiej na szczyt. W odpowiedzi otrzymaliśmy instrukcję aby zignorować szlak bo i tak nie prowadzi na samą górę, najlepiej iść po stromej polanie i przez las. Jak kazano zrobiliśmy wpakowując się na iście wspinaczkową ścianę i przechodząc na samą górę przez barierki. Tym wyczynem wzbudziliśmy niezłe poruszenie wśród obecnych już na górze turystów, których zaintrygowała nasza wyprawa. Co się okazało na szczyt prowadzą wspaniałe i wygodne schody, ale przecież to dla mięczaków!

Następny cel to Mogielica w Beskidzie Wyspowym, wyruszamy na nią o 18:20 osiągając cel równiutko godzinę później, załapując się tym samym na jeden z najpiękniejszych zachodów słońca w tym rejonie na wysokości 1170 m n.p.m. Schodzimy już o zmroku ze świadomością, że pozostał nam jeszcze jeden szczyt do zdobycia tej nocy.

A nie było to nic innego jak Lubomir w Beskidzie Makowskim, ze wspaniałym obserwatorium astronomicznym na szczycie. 21:40 wchodzimy na szlak prowadzący, jak to bywa w górach, na górę:P. Po drodze niespodzianka – Tabliczka z napisem ” ZAKAZ WSTĘPU OSUWISKO”. W naturze mojej jest dociekliwość i chciałem sprawdzić co jest po drugiej stronie znaku, więc go odwróciłem i tym samym napis zniknął.

Nie ignorując jednak tego faktu i zachowując szczególną ostrożność docieramy na szczyt o godzinie 22:13 osiągając tym razem 912 m n.p.m. Następny nasz cel to wygodne łóżko w Zakopanem, skąd rano wyruszamy na Rysy.

Dalej -> Dzień 3 – Rysy i nie tylko