Ręce – pielegnacja

Intensywne ładowanie, nie oszukujmy się, nie jest zdrowe (tak samo jak jedzenie, picie i w ogóle wszystko, co robimy w nadmiarze i bez opamiętania) dla stawów, ścięgien, więzadeł i skóry. Wszystkie te części naszego ciała narażone są na przeciążenia i bez odpowiedniego traktowania szybciej się zużywają. Należy przeciwdziałać zawczasu, by potem nie przerywać wspinania i nie niweczyć trudu włożonego w regularne ładowanie. Dużo pisano o stawach, więzadłach, przyczepach – a o skórze się zapomina. Z mojego skromnego doświadczenia wynika, że utrata skóry (na przykład z opuszka) może poważnie dać się we znaki i utrudnić, a nawet uniemożliwić trening.

Najważniejsza jest profilaktyka. Jak przeciwdziałać?

Odpowiednio i systematycznie przeprowadzane zabiegi pielęgnacyjne zazwyczaj zapobiegają problemom. Po ciężkiej sesji treningowej skóra nosi znaki zużycia – jest (jeżeli jeszcze jest) czerwona, wysuszona, często podczas mycia piecze. Po skończonym treningu trzeba szybko i dokładnie zmyć magnezję z rączek. Jest to substancja o odczynie zasadowym – nie jest to normalne środowisko dla skóry. Umyte dłonie następnie należy natrzeć kremem, ale bez przesady. Nadmiar może rozmiękczyć skórę i pogłębić ranki. Następnego dnia rano najpierw usuwam uszkodzoną skórę i piłuję narosłe odciski, po tym znowu smaruję dłonie kremem. Tyle zazwyczaj wystarcza.

Odciski

Odciski to część systemu obronnego naszego ciała – ich narastaniu nie zapobiegniemy. Zresztą, co tu kryć, są zbawienne – bez nich mielibyśmy po sesji treningowej tatara zamiast dłoni. Musimy jednak dbać o to, by nasze “zabezpieczenia” nie urosły zbyt duże. Należy pemiętać, że tę nawarstwioną, zrogowaciałą skórę odcisków można łatwo zerwać całym płatem. Jak do tego dochodzi? Odcisk jest twardy i słabo przepuszcza wodę. W czasie treningu wokół odcisku, a także pod nim, skóra wydziela pot. Ta wydzielina nie przesącza się przez odcisk – zmiękcza skórę, która jest wokół i pod odciskiem. Podczas robienia drągów, campusu, czy strzelając do chwytu, może zdarzyć się, że zrogowaciała skóra odcisku zsunie się z dłoni po skórze, która się zmiękczyła i jest pod spodem. To boli, piecze, leje się z tej rany osocze, czasem, jeżeli odpowiednio nie zaopiekujemy się dłonią, może ropieć. Jeśli już zdarzył się nam ten przykry wypadek, należy pogodzić się z tym, że trening natychmiast zakończymy i prawdopodobnie odpuścimy go sobie na kilka dni. Jaki jest mechanizm powstawania tej nieprzyjemnej sytuacji? Jest to efekt naszego zaniedbania – odcisk był zbyt gruby, skóra nie miała zapewnionej odpowiedniej cyrkulacji. Jeżeli będziemy sukcesywnie spiłowywać nawarstwiającą się skórę, nie powinny występować wymienione wyżej dolegliwości. Z piłowaniem też nie należy przesadzać. Nie powinniśmy nigdy spiłowywać do naskórka – należy pozostawić warstwę ochronną.

Z czym na odciski?

Można stosować, choć ja nigdy nie miałem do tego cierpliwości, maści na odciski (Hasceral, coś Scholla). Usuwanie odcisków tym sposobem zajmie nam około tygodnia. Jestem zwolennikiem mechanicznych sposobów. Pumeks naturalny jest mało przydatny – pory tego materiału szybko zapychają się i sama czynność oczyszczania jest mało przyjemna. Poza tym pumeks dobrze ściera mokrą skórę. Skóry rąk wspinacza rozmaczać nie należy. Pilniczek do paznokci jest za mały i zbyt długo trwa to swoiste pedicure. Do spiłowywania używam papieru ściernego o odpowiedniej grubości ziaren. Mój pumeks z drugiej strony ma ścierwnik, który jest wodoodporny – można go myć. W sklepach z kosmetykami można kupić polerkę do paznokci z papieru ściernego, która, jak sobie wyobrażam, służy do nadawania kształtu kobiecym szponom.

Czyszczenie

Czym smarować?

Kremy nawilżające do rąk – jest ich w sklepach dużo. Ja używam Nivea. Ostatnio znalazłem serię Climb On, nie próbowałem jeszcze i pewnie nie spróbuję.

Jeszcze raz trzeba podkreślić: najważniejsza jest profilaktyka.

Redaktor: Ozrabal

Artykuł z