Piątek na 8. KFG upłynął pod znakiem rozgrzewki. Zimowa aura i obowiązki ‘pracownicze’ sporej części widowni nie zachęcały do licznego stawienia się na pierwszym dniu.

Mimo to zjawiło się całkiem spora rzesza ludzi zainteresowanych pierwszymi pokazami filmowymi oraz targami sprzętu outdoorowego, a na koniec dnia odbył się pokaz niesamowitej osoby – Adama Ondry. Nie ma chyba żadnego wspinacza, który nie kojarzy tego nazwiska - 1x 9b, 7x 9a+ (w tym jedno 9a+b FA) i 35x 9a…. szkoda wypisywać to dalej – fenomen.

Adam Ondra i butcher mierzą Ape index

Adam słynący z nudnych wywiadów i słabego angielskiego bardzo pozytywnie zaskoczył – podczas prezentacji ciekawie opowiadał wspierany tłumaczeniem Adama Pustelnika. Podczas prezentacji również zaprezentował kilka bardzo ‘smacznych’ filmów ze swoich przejść, które podrażniły ego i palce niejednego ze wspinaczy na sali… Podsumowując – ciekawie opowiedziane i ubrane w obraz.

Adam Ondra

Sobota – dopiero dzisiaj (wczoraj) już zupełnie festiwal nabiera tempa. Targi outdooru tętnią życiem, a sala wypełnia się po brzegi z każdym seanse/pokazem.

W wyznaczonych salach odbywają się,panele dyskusyjne dla tych ambitniejszych – Jak przygotować się do realizacji górskiego przejścia, taktyka, realizacja. Jak przygotować się na wypadek lawin…

Od 10 do 11 na głównej sali odbywały się projekcje filmów biorących udział w Polskim Konkursie Filmowym…

- The Emotions – dużo o narciarstwie poza trasą – bardzo bardzo fajne zdjęcia, ale to już było moim zdaniem. Ale to moje osobiste zdanie, a że na nartach nie jeżdżę można je zignorować i skomentować, że jak nie wiem o czym mówię to lepiej niech milczę ;]

- Potato Power – zdjęcia jakościowo genialne, montaż super…ale czuję niedosyt – liczyłem po opisie („Film pokazujący moc ręcznie robionych frytek i ich wpływ na predyspozycje slacklinerów i highlinerów.”) na wątek poboczny z frytkami (brak), które byłby – moim zdaniem – rozluźniającym i ‘życiowym’ dodatkiem.

- Smolna DW – Fajnie, że pojawia się motyw rowerów Górskich na festiwalu, ale chłopaki mają jeszcze sporo do nadrobienia (Life Cycles), ale również =- nie znam sie na rowerach, jedynie widziałem lepsze filmy.

- Życie na przybloku – film o chudym człowieku na poboczu – tutaj się nie wypowiadam – wypowiedzcie się wy tutaj!!

Wracamy do festiwalu…prezentacje kolejno Mateusz Haładaj, Afganistan  2010, Kokshal Too Expedition 2010, Nanga Parbat 1985. Na tym nie byłem – miałem inne obowiązki festiwalowe, ale ludzie ludzie pozytywne opinie wynosili po każdym, więc pozostaje mi zaufać ich opinii…

I dalej kolejny pokaz filmu konkursowego – owiane już pewną ‘sławą i mitem’ – Co się wydarzyło na wyspie Pam („Historia wyprawy jest pretekstem do opowiedzenia historii o miłości i pasji. Polscy alpiniści Eliza Kubarska i David Kaszlikowski próbują zdobyć najwyższy klif świata na Grenlandii.”). Film Elizy Kubarskiej. Tutaj zdania są podzielone – moje zdanie – film stanowczo za długi jak na standardy festiwalowe, zdjęcia świetne, choć film budzący środowiskowe kontrowersje. Będę musiał się zaopatrzyć, żeby całość zobaczyć…

Kolejną MOOOOOCNĄ częścią festiwalu był blok płatny z filmami sprowadzonymi z zagranicy. Niestety filmy zagraniczne odstają od naszej polskiej jakości dość daleko do przodu – a więc kolejno….

Die Nordwand Trilogie – tzw Swis Machine – Ueli Steck – powalające zdjęcia, narracja, historia i całokształt – niesamowity człowiek.

Jeremy Jones Deeper - no co mam powiedzieć….snowboard – nie moja bajka – do tego za długie zwyczajnie….75 minut o białym puchu – może ktoś skomentuje ?

Welsh connections – istny przewodnik wspinaczkowy po Walii, pierwsza część filmu bardzo pozytywnie, później traci tempo.

Alone in the wall - PIERWSZA MEGA PEREŁKA filmowa. Oglądałem z otwartą gębą i gdybym nie wiedział, że Alex Honnold żyje to czekał bym na tragiczne zakończenie filmu… Alex w naszych czasach odstaje lata świetlne do przodu, mam bardzo wielką nadzieję, że nie skończy się to tak jak z Johnem Bacharem, który był również solistą totalnym. Pamiętam jeszcze słowa Johna na 6. KFG kiedy opowiadał o swoim solowaniu i o ryzyku z tym związanym, że ze zwykłego rachunku prawdopodobieństwa wynika, że co się w końcu wydarzy, że ryzyko musi się w końcu zmaterializować…  Take care.

No i na koniec legendarna już  – Deklaracja Nieśmiertelności. Hmm… scenariusz, fabuła – sam pomysł – świetny!!! Należą się gratulacje Marcinowi Koszałce i Piotrowi Korczakowi za szczere aktorstwo i męskie rozmowy… Czekałem na ten film od początku roku, od samej premiery, ale nie miałem sposobności żeby go zobaczyć. Zdjęcia artystyczne z Piotrem są świetne zrealizowane, fabuła dla mnie super – szczególnie bijąca szczerość, surowość i autentyczność niektórych wypowiedzi – w tym wyznanie Piotra o tym, że wspinał się żeby pobić Andrzeja, żeby zrobić drogę, której Marcisz nie zrobi, żeby być od niego lepszym – to jest obnażenie chęci dominacji nad jedną osobą na płaszczyźnie sportowej. Miałem podobną sytuację przez długi czas – wraz z przyjacielem wspinając się. Podobna relacja napędzała cały czas nasz rozwój, niestety skończyło się.

Ok, teraz uwagi krytyczne do filmu – moim zdaniem – zdjęcia wspinaczkowe w Jaskini Mamutowej są zrealizowane baaaaardzo przeciętnie!. Od filmu tej klasy i ‘tego’ budżetu wymagamy więcej. Słabe ujęcia wspinaczkowe Kingi przypominają ‘ręczną’ produkcję. Dysponując kranem lub zwyczajnie statycznym ujęciem można było uniknąć kręcenia z ‘ręki’, które ciągnie w dół całokształt filmu. Trudno mi się również wypowiadać w tej kwestii, żeby być w całości obiektywnym, ale uważam, że w TYM akurat wypadku nasze ujęcia z tejże jaskini wypadają na tym tle o wiele lepiej.
(PS. Jaca) Ponadto udzwiękowienie filmu jest słabą stroną – hmmm jest irytujące! W każdej scenie wspinaczkowej ktoś serwuje nam odgłos obijającego się szpeju,  w stylu ‘uderzająca ósemka o karabinek’, gdzie w scenach górskich chłopaki wspinają się z kompletem kości, i człowiek ma wrażenie, że jak na tego Mnicha wchodzą to chyba krowę na powrozie za sobą ciągną. W cenach wspinaczki na Zakrzówku czy w Mamutowej męczy nas ta sama krowa z ósemką zamiast dzwonka. Tak samo podczas wspinania się Piotra jak i Kingi, która pokonuje drogę bez expresów w szpejarce, za to z jednym w łączniku.
Rozumiem, że film nie miał być typowo wspinaczkowy i adresowany do tego środowiska, ale skoro poziom artystyczny został narzucony bardzo wysoki to dlaczego sceny wspinaczkowe potraktowano po macoszemu!? Dla mnie ten film mógłby być całkowicie bez scen wspinaczkowych i byłby dziełem biblijnym! -  a tak sztukę wysoką miesza się z krowim dzwoneczkiem.

GOŚĆ SPECJALNY – Catherine Destivelle

Adam Pustelnik i Catherine Destivelle

Zaskoczenie wieczoru, ludzie mojego pokolenia do samego festiwalu w większości nie słyszeli nawet tego nazwiska – włączając w to mnie. Miałem w planie tylko odrobić obowiązki i zrobić kilka zdjęć, jednak po rozpoczęciu prezentacji przysiadłem na chwilę z przodu i słuchałem. Cathrine…no Kasia rozpoczęła dobrze, bo pokazał przekrojowo film – takie wspinaczkowe CV, które zapowiadało ‘coś’ interesującego w temacie….i tak siedząc z zamiarem wyjścia nie wyszedłem a coraz mocniej siedziałem na dupie i słuchałem z zapartym tchem. Catherine to kobieta z innej epoki w zasadzie zaczynała około – 25 lat temu – pierwszy start w zawodach, które od razu wygrała, później było tylko lepiej…

Catherine Destivelle z fanem

Catherine zaprezentowała filmy sprzed 20-15 lat, które nawet w dzisiejszych czasach full HD powalają… i nie mówię tu bynajmniej o jakości zdjęć – wątkiem przewodnim jest również wspinanie SOLO, o którym również opowiadał Alex, a dalej wspinanie stricte górskie, gdzie samotnie forsuje Grande Jorassess, wytycza nową drogę na Dru i dalej opowiada o wyprawie na Antarktydę, gdzie już na szczycie ulega wypadkowi (otwarte złamanie nogi powyzej 4 tyś m n.p.m.), przy czym zaznacza, że był to wypadek wyłącznie z jej własnej winy i gdyby nie jej partner i Tonoy doświadczenia z poprzednich wspinaczek nie dotarliby żywi zpowrotem… Nie ma co się rozpisywać w tym temacie….jak ktoś nie był może żałować – Cathrine mnie powaliła na kolana.

Jeszcze 3 słowa o organizacji – wszystko super…to dwa słowa, ale – tak jak w zeszłym roku – wyświetlacz do bani niestety – strasznie wypala kolory, przez co niektóre filmy (w tym Deklaracja) tracą na wartości….poza tym organizacja na duży plus.

Nic czas spać, czekam na jutrzejsze finały Mistrzostw w Boulderingu….do zobaczenia jutro!…lub raczej dziś ;)

ORGANIZATORZY:

PARTNERZY:

SPONSORZY:

GŁÓWNI PATRONI MEDIALNI:

PATRONI MEDIALNI WSPIERAJĄCY:

Zobacz również:

1. Tito Traversa na swoim pierwszym 8b+ (video)
2. James Pearson na swoim pierwszym 9a – Esclatamasters (5.14d)
3. Adam Ondra – film o jednom z nejlepších lezecu dnešní doby
4. KFG 9. – relacja
5. Kinga Ociepka i Czekając na Godoffa VI.6 (video)
6. Zaproszenie na kolejną edycję epicBoulder 2011 + video z 2010
7. Charlotte Durif na swoim pierwszym 9a
8. Evolv – Pontas Lace Up
9. Red Chili – Spirit
10. La Sportiva – Miura Velcro