A Maroko całkiem spoko……..!

Zazwyczaj wszystko co robione na ostatnią chwilę się nie udaje. No właśnie, zazwyczaj. Na szczęście ta reguła nie sprawdziła się w tym przypadku. Szybki telefon do zaprzyjaźnionego sklepu wspinaczkowego – plakietki, spity, wiertła. Baterie do wiertarki dojeżdżają ostatniego dnia, jedziemy.
Maroko skałą i pomarańczą płynące… Eksploracja tego rejonu została zapoczątkowana przez braci Pepików ok. dwa lata temu. Od tego czasu powstało około 70-ciu dróg.
W zeszłym roku ziomek Krystian rozpoznał teren, więc wiedzieliśmy czego się spodziewać. Uderzamy przysposobieni w 110 plakietek, oraz 10 zjazdów. Celem było utworzenie dziesięciu nowych dróg.

Widok z naszego „hotelu”, trochę jak Wietnam.

„Rueda” -to mała malownicza wioska położona na północy Maroko 12 km od Chechaouen. Skała: oczywiście wapień dla każdego coś miłego, przewieszenia, piony ładna rzeźba wspin finezyjny. Większość dróg nabita jest na łatwo dostępnych skałach. Na głównym murze skalnym, szerokości około 2 km, wysokości do 400 m, jeszcze rok temu nie było żadnej drogi. Właśnie ten kawałek skały obraliśmy za nasz cel. Niestety ubiegł nas Hiszpan Christian Lupion, który nabił tam swój projekt (chodzą słuchy, że to 9a). Postanowiliśmy kontynuować pracę zapoczątkowaną przez Christian-a w sektorze o nazwie „Kefi Shop”.

Sektor „Kefi shop” piękny kawałek skały na którym jest zaledwie 8 dróg, a to tylko mały skrawek całego rejonu!
Pierwsze koty za płoty. A propos z kotami wiąże się pewna legenda. Otóż prorok Mahomet ujrzał kota śpiącego na jego szacie. Z szacunku do zwierzęcia aby go nie zbudzić, odciął kawałek swej swojej dżalaby. Od tego czasu w religii muzułmańskiej kot zajmuje specjalne miejsce. W praktyce wygląda to tak, że wszystko mu wolno np. chodzić po naszym jedzeniu, i nikt nie podniesie na niego ręki. Co do psów – cóż, nikt nie chciałby być psem w Maroku.
Wracając do tematu Już pierwszego dnia okazało się, że może nie być tak kolorowo jak zakładaliśmy. Wysokość ściany znacznie utrudniała dostęp od góry a czyszczenie dróg było bardzo czasochłonne. Zapowiadały się dwa tygodnie wytężonej pracy.

Odwierty „Ługi Bugi Bang Bang Upappa” 7b+ i” Na Polaczka nie ma…” 7c.

Na pierwszy rzut poszła V o nazwie Escendo. Potem było już tylko lepiej, skończyło się na siedmiu drogach. Długość dróg pomiędzy 18 a 25 metrów. Jakość skały, rzeźba i potencjał miejsca nie odbiegają od najbardziej popularnych europejskich rejonów. Biorąc pod uwagę, że zmieszczą się tam jeszcze setki dróg, Rueda może stać się w niedługim czasie jednym z lepszych rejonów sportowych w Maroku. Jeśli chodzi o samą miejscówkę, no cóż… na pewno ma klimat. Nasz gospodarz – miejscowy człowiek, instytucja – Abdul jest uosobieniem dobroci i życzliwości. Jest bardzo otwarty na środowisko wspinaczkowe. Wiąże z nim plany na rozwój miejscowej turystyki. Nocowaliśmy w kawiarni „Cafe Rueda”, spełniającej rolę lokalnej meliny.

Hotelik!!

W myśl zasady: gość w dom Bóg w dom, jest to miejsce otwarte dla wszystkich, a Abdul zapewnia wszystkie wygody.

Pogoda o tej porze roku (grudzień/styczeń) jest niewątpliwie lepsza niż w południowej Hiszpanii i Todrze. W dni restowe polecamy wycieczkę do Chechaouen, gdzie można poczuć klimat arabskiej kultury i sprawdzić się w targowaniu.

Wytyczone drogi:

• Escendo V , 17m
• Asisasion CAIAT 6c , 20m
• Słaby Wielbłąd 6a+ , 18m
• Taternik 6c , 18m
• Mi Madre 7b , 20m
• Ługi Bugi Bang Bang Upappa 7b+ , 25m
• Na Polaczka nie ma… 7c , 27m.

Drogi bite sprzętem firmy FIXE, zjazdy – dwie plakietki z kółkiem.

Marcin Tupalski aka Lobo prowadzi Asisasion CAIAT 6c

Informacje praktyczne:

• Dojazd: przykładowo Malaga – Algeciras (Hiszpania) autobusem następnie promem do Tangeru dalej autobus do Chechaouen stąd taksówka do Ruedy. Czasowo zajmuje to około jednego dnia. Koszt takiej podróży z Malagi to około 50 euro (z czego 38 to cena promu).
• Spanie i jedzenie: Abdul Corporacion jak kto się ugada tak będzie miał – Maroko. My płaciliśmy 10euro/osoba za dzień.
• Zakupy: targi i kramiki w Chechaouen. Brak supermarketów. Ceny niższe niż w Polsce, ale należy pamiętać że Marokańczycy chcą zarobić na każdym kroku także o wszystko należy się targować.
• Wspinanie: przewodnik dostępny w „Cafe Rueda”. Na miejscu jest także jedna wiertarka akumulatorowa. Sklepy wspinaczkowe oczywiście nie istnieją. Rueda jest to rejon typowo zimowy, większość wystaw jest południowa.

Na koniec chcemy bardzo podziękować naszym sponsorom bez których wyjazd by się nie udał!
WWW.TATERNIK-SKLEP.PL
WWW.ESCENDO.PL
WWW.FISCHERCENTRUM.PL
WWW.FIXECLIMBING.PL

Brak powiązanych wiadomości